Για τον Ευγένιο

Το έργο του Αρανίτση προσωποποιούσε για μένα πάντοτε δύο ταυτόχρονες έννοιες, αυτήν του φετίχ και αυτήν του ταμπού. Έψαξα στον διαδυκτιαό χώρο και ιδιαίτερα στα κιτάπια της μλογκόσφαιρας, έχοντας στο μυαλό μου να κάνω μια μικρή ανάρτηση τουλάχιστον ως έναν ελάχιστο φόρο τιμής, αφού διστάζω ακόμη μπροστά στην ιδέα μιας ερμηνευτικής προσέγγισης. Το αποτέλεσμα ήταν υπερπολλαπλάσιο των όσων περίμενα. Αρπάζομαι, επομένως, απ’ αυτήν την πληθώρα αναφορών για να αποφύγω για πρώτη φορά το βάρος μιας κριτικής που εξακολουθεί να μου φαίνεται δυσβάσταχτο, μιας και ο ίδιος έχει στο κάτω κάτω απορρίψει την κριτική («το αντικείμενο της κριτικής είναι άρρητο»). Εξάλλου, πως θα μπορούσα να κρίνω αυτό που ακόμα δυσκολεύομαι να ορίσω;

Εφόσον, λοιπόν, δεν πρόκειται να προβώ ούτε σε κρίσεις, ούτε σε ερμηνεία, ούτε καν σε μια απλή παρουσίαση, το μόνο που μου απομένει είναι η διαφήμιση, περιπίπτοντας έτσι σ’ ένα αμάρτημα που η σύγχρονη κριτική το έχει ήδη μετατρέψει σε εγγενή λειτουργία της. Ας διαβάσει λοιπόν, όποιος τολμά να πειστεί από την αδυναμία μου για την προσέγγιση ενός εργου μέσω των λέξεων, τις Ιστορίες που άρεσαν σε μερικούς ανθρώπους που ξέρω, δεδομένου βεβαίως ότι θα καταφέρει να ξετρυπώσει αυτό ή οποιοδήποτε έργο του από τα σκονισμένα ράφια κάποιου βιβλιοπωλείου. Και μιας και το μπλόγκιον ετούτο ειδικεύεται στο να διασκεδάζει με τα λογοτεχνικά ευτράπελα θα επισημάνω το υπόκωφο χιούμορ του Αρανίτση στην ιστορία Έντεκα κηδεμόνες κανενός παιδιού. Απλώς διαβάστε το.

Advertisements

~ από stavlos στο Απρίλιος 14, 2008.

13 Σχόλια to “Για τον Ευγένιο”

  1. μακάρι να βρω χρόνο να το μελετήσω…

  2. «Συγγραφείς που άρεσαν σε έναν άνθρωπο που δεν ξέρω»
    Έτσι θα έπρεπε να τιτλοφορείται η σχέση μου με τον Αρανίτση.Τα βιβλία του από τις εκδ. Άκμων (η θεωρία των ηδονών) ήταν από τα πρώτα που μπήκαν στη βιβλιοθήκη μου στις αρχές του ’80 .Με είχαν εντυπωσιάσει και σαν νεοφώτιστος που ήμουν στα περί λογοτεχνίας ,όποιον συγγραφέα ανέφερε πήγαινα κι αγόραζα τα βιβλία του. Κι αναφορές του ήταν πολλές μα πάρα πολλές .Από τον Αρανίτση γνώρισα τον Ναμπόκωφ και άλλους…

  3. ομολογώ οτι πρώτη φορα τον ακούω. θα ψάξω τα βιβλία του και θα επανέλθω. καλημέρα σας.

  4. Υπήρξα θαυμαστής του Ευγένιου. Έχω άποψη για κείνον και το έργο του, η οποίο δεν μπορεί να συνοψιστεί στη λογική την πρακτική και τη λειτουργία ενός σχολίου. Μένω στο εξής: Είναι ένας από τους καλλίτερους τεχνίτες της γλώσσας μας σήμερα. Μου άρεσε η πολύ η «Κέρκυρά» του -δικαίως βραβεύτηκε για αυτή. Τις «Λεπτομέρειες» τις είχα διαβάσει έφηβος και με είχαν εντυπωσιάσει.

  5. stavle#1 είναι τίτλος αυτό το πράγμα; «Για τον Ευγένιο»; Σαν επιμνημόσυνη δέηση! Το άτομο έχει περιορισμένη θέση στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας και μόνο ενταγμένη στα αποτελέσματα του κοινωνικού ανταγωνισμού…ας σπάσουμε την προσωπολατρεία στην πράξη…αν και ο Αρανίτσης είναι must read.

    Κατα τα άλλα καλησπέρα σε όλους…χαίρομαι πολύ που σας διαβάζω!

    stavlos#2

  6. @stavlos#1 Άσε που στην αρχή νόμιζα πως θα έγραφες για τον Τριβιζά…ικανό σε έχω..

    πάλι stavlos#2

  7. @stavlos#2 Σκάσε βλάκα αδαή. Μπορεί να έχει περιορισμένη θέση στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας αλλά αυτό συμβαίνει διότι δεν τον έχουμε προωθήσει ακόμη αρκετά, διότι κατά τα άλλα θα μπορούσε να κατέχει πολύ σημαντική θέση. Για πες μας τι προπαγανδιστικούς μηχανισμούς προβλέπει σχετικά η κεντρική επιτροπή;

    stavlos#1

  8. @stavlos#1: Αχ αχ τί θα σε κάνω; Ως άτομο δεν εννοώ τον Αρανίτση αλλά το άτομο ως έννοια…αλλά που να καταλάβεις εσύ..τσουτσέκι του Αρανίτση! Παρ’όλα αυτά θα εισηγηθώ στην ΚΠΕ του γ.γ. του ΚΠΤΕ της ΑΑΤΠΥ και του ΑΑΕΤΡ ύστερα από σχετική πρόταση και του ΚΛΦΚ της ΓΓ του ΚΤΖ…να σπάσει επιτέλους η γραφειοκρατία και να αναδειχθεί ο εξαίσιος λόγος του Ε.Αρανίτση!

  9. Ο καιπακαγια τι θα λεγε για ολα αυτα?????
    georges mora strikes back!

  10. Να μια ιστορια που αρεσει σε ολους τους ανθρωπους που ξερω. Περιμενω σχολιασμο.

    Με τη Λένα (τα ονόματα μας είναι αλλαγμένα) είμαστε παντρεμένοι 7 χρόνια. Εγώ είμαι 39 και αυτή 32.
    Έχει ένα εκπληκτικό πρόσωπο, με ξανθό (βαμμένο) μαλλί, όμορφη επιδερμίδα, σαρκώδη χείλη που κολάζουν κάθε αρσενικό.Το σώμα της είναι κανονικό, αν και τα τελευταία χρόνια έχει πάρει κάποια κιλά, αλλά το ύψος της (1,75) δεν τα αφήνει να φανούν. Το ατού της είναι το στήθος. Μεγάλο και απίστευτα προκλητικό.
    Στο σεξ κάνει τα πάντα και γενικά η ερωτική μας ζωή είναι δυνατή. Τον τελευταίο καιρό την προετρέπα για σεξ και με τρίτο άτομο και ενω στη διάρκεια της φάσης το φαντασιώνονταν καιτην έφτιαχνε η ιδέα , όταν το συζητούσαμε σε άσχετη φάση είχε πάντα αντιρρήσεις και η κουβέντα σταματούσε.
    Το περσινό καλοκαίρι, προς το τέλος, Σεπτέμβριο μήνα, ανεβήκαμε για τριήμερο, από Παρασκευή, στο εξοχικό μας, λίγο έξω απο τη Χαλκίδα.
    Το βράδυ πήγαμε για ποτό στη Χαλκίδα και εκεί συναντήσαμε τον Πέτρο, ένα παιδικό φίλο με τον οποίο βλεπόμαστε, πλέον, μια φορά το χρόνο και αν. Με τον Πέτρο και τη Λένα υπάρχει μια αμοιβαία συμπάθεια, μια καλή χημεία. Αφού ήπιαμε κάποι α ποτά η ατμόσφαιρα ζεστάθηκε. Αυτός εργένης τον δουλεύαμε, του λέγαμε για προξενιά κ.α. Κάποια στιγμή λέει η Λένα για το νέο μαγιό που είχε πάρει και θα το φόραγε την επομένη μέρα στην παραλία, τον κάλεσε μάλιστα να έρθει παρέα για φαν κλαμπ. Αυτός απάντησε ότι το Σάββατο δουλεύει και μπορεί την Κυριακή. Πετιέται η γυναίκα μου και λέει:» πάμε τώρα για νυχτερινό μπάνιο», «μέσα αλλά δεν έχω μαγιό» απάντα ο Π.
    «κανένα πρόβλημα, πάμε χωρίς μαγιό» είπα εγώ.
    Όντως κατεβήκαμε στην παραλία που είναι 50 μέτρα από το εξοχικό και οι δύο άντρες βγάλαμε τα ρούχα και μπήκαμε στη θάλασσα. Η Λένα ακολούθησε σχέδον αμέσως. Μέσα στο νερό αρχίσαμε διάφορες πλάκες καιαρκετές φορές ο Π. έπιανε τη γυναίκα μου κάποια στιγμή δε την πήρε αγκαλιά για να την βουλιάξει και το στήθος της κόλλησε πάνω στο σώμα του.
    Βγήκαμε απο το νερό και ανεβήκαμε αμέσως στο σπίτι για να σκουπιστούμε, μιας και είχε αρκετή ψύχρα. Καθήσαμε στη βεράντα, γυμνοί με μια πετσέτα ο καθένας από πάνω του.
    Πίναμε ουίσκυ κια αρχίσαμε την πλάκα. Καποια στιγμή η Λ. σχολιάζει θετικά το σώμα του Π. «ρε Πέτρο, πως καταφέρνεις και διατηρήσε τόσο καλά; έχεις σώμα εικοσάρη»,και σε αυτό δεν είχε άδικο, ο φίλος μου πάντα είχε μια μανία με το σώμα του και πρόσεχε, με αποτέλεσμα να έχει ένα εξαιρετικό σώμα.
    «σιγά» της απαντά, «με αυτό το κρύο που φάγαμε απόψε, τα καλά μου σήμεία έχουν συρρικνωθεί»
    » ώχουτο» λέει η γυναίκα μου κυττώντας τον ανάμεσα στα πόδια, «και δεν έχεις παρέα απόψε για να σε συνεφέρει».
    Ο Π. δεν απαντά, εγώ δεν λέω κουβέντα, απλά χαμογελώ αμήχανα.
    Η σιωπή κόβεται από τη Λ.
    «Αν θέλεις πήγαινε μέσα και ξάπλωσε, θα σου κάνω ένα μασάζ και θα συνέλθεις»
    Ο Π.με κυττάει, εγώ του λέω, σχεδόν μηχανικά:»πήγαινε ρε, ένα μασάζ θα σου κάνει και θα γίνεις άλλος άνθρωπός»
    Φεύγει και μπαίνει στο δωμάτιο, η Λ. με κυττάει και μου λέει χαμηλόφωνα: «θα πάω μόνη μου», τη ρωτάω: «τι σκοπεύεις να κάνεις;»
    «αυτή τη στιγμή τίποτα, αλλά δεν σου υπόσχομαι. Αν ο φίλος σου είναι έξυπνος, δεν μπορώ να ξέρω. Αλλα μην τολμήσεις και έρθεις μέσα»
    Ακόμη και τότε δεν ήξερα τι ήθελα, σίγουρα με σοκάρησε η εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά δεν μπορούσα ούτε να αρθρώσω λέξη. Τα είχα χάσει.
    Μετά από λίγα λεπτά και δύο τσιγάρα, πήγα γύρω-γύρω και μπήκα απο την άλλη πόρτα, στάθηκα στο διάδρομο και έβλεπα διαγωνίως το δωμάτιο. Το μόνο φως που υπήρχε ήταν αυτό του πορτατίφ, σε λίγο όμως ήταν αρκετό για να βλέπω καθαρά από τον μεγάλο καθρέπτη που ήταν στο πλάι. Η γυναίκα μου και ο Π. ξαπλωμένοι, γυμνοί, αυτός να της χαιδεύει τα μαλλια΄και να της μιλάει ψιθυριστά. Τι της έλεγε δεν άκουγα, αυτή του απαντούσε μονολεκτικά, διάκρινα όμως στη φωνή της, ότι είχε ερεθιστεί. Άρχισαν να φιλιώνται, στην αρχή τρυφερά, μετά με πάθος. Άκουγα καθαρά τις ανάσες τους, αυτή κατέβηκε χαμηλά και τον πήρε στο στόμα της. Της τράβαγε το κεφάλι βαθειά στο καυλί του και την άκουγα να πνίγεται. Την ξάπλωσε ανάσκελα και μπήκε απο πάνω της. Αυτό που είδα με έκανε να ζηλέψω. Ο πούτσος του ήταν τεράστιος, έβλεπα να βυθίζεται μέσα της και αυτή να βογγάει πνιχτα. Άκουγα το θόρυβο από τα υγράτης καθώς την ξέσκιζε. Κατόπιν κάθησε πάνω του. Φοβερό το θέαμα με τα τεράστια βυζιά της να πάλονται. Τον έχυνε συνέχεια και της έλεγε οτι τα υγρά της του καίνε τα αρχίδια. Είχα καυλώσει απο το θέαμα. Αυτός τη ρωτάει που θέλει να τη χύσει και του λέει: «ΧΎΣΕ ΜΈΣΑ ΣΤΟ ΜΟΥΝΊ ΜΟΥ».
    Τον άκουγα να τελειώνει μέσα της και βγήκα έξω για τσιγάρο.
    Έκατσα στον κήπο αρκετή ώρα, ο εγωισμός μου είχε ενοχληθεί. Αποφάσισα να μπω μέσα. Τους βρήκα να φιλιώνται. Έκατσα στο πλάι του κρεββατιού. Δεν το πίστευα. τα πάντα ήταν μούσκεμα. Τεράστιοι λεκέδες με τα υγρά της σε τέτοια ποσότητα που το σεντόνι δεν είχε καταφέρει να απορροφήσει και ήταν σαν μικρές λίμνες. Άρχισα να τη χαιδέυω. Δεν ανταποκρίθηκε. Ο Π. μου λέει: «έλα και συ». Αυτή σηκώνεται ξαφνικά και μου λέει: «δεν θέλω να είσαι εδώ, βγες έξω και μην ξαναμπείς». Βγαίνω και κλείνει πίσω μου την πόρτα.
    Ξάπλωσα στον καναπέ του καθιστικού. Τους άκουγα όλη τη νύχτα. Αυτή να ουρλιάζει πλέον, να ακούω: «σκίσε με», «είμαι η πουτάνα σου», αυτός άλλοτε να τη βρίζει αισχρά και άλλοτε να της λέει ότι δεν έχει ξαναγαμήσει τέτοιο μουνι. Απο τις κραυγές της νωρίς το πρωί, μετά απο ένα δύωρο, σχεδον, ησυχίας, κατάλαβα ότι της έσκιζε τον κώλο.
    Το πρωί κατέβηκα μόνος μου συην παραλία για καφέ. Όταν γύρισα ήταν μόνη της και κοιμόταν, σε ένα κρεββατι που δεν είχε μια γωνία στεγνή.
    Απο τότε έχουν περάσει κάποιοι μήνες. Όταν το συζητάμε, μου το κόβει λέγοντας:»οτι έγινε – έγινε, ξέχνα το».
    Υποψιάζομαι ότι μπορεί να τον βλέπει, αλλά δε μου δίνει αφορμές. Στο κρεββάτι είναι όπως πριν και καλύτερη.

    Μετα τιμης ενας πιστος σας φαν.

  11. Υ.Γ.: Ποιος ειναι αυτός ο Αρανιτης???

  12. Για να είμαι ειλικρινής έχω διαβάσει και καλύτερα άρλεκιν. Πάντως εδώ που τα λέμε τα θελες και τα παθες. Μα και συ βρε παιδάκι μου σόνυ και καλά ήθελες και σεξ με τρίτο, να που κατέληξε.

  13. πράγματι θέλω να συγχαρώ τον αξιαγάπητο κύριο Τέλη για τις μοναδικές στιγμές απόλαυσης που χάρησε σε αυτό το ανοργασμικό blog.κύριε Πιστόλη αισθάνομαι μαγεμένος απο την σμιλεμένη,με λογοτεχνικά διαμαντένια στολίδια,νουβέλλα που συγκίνησε τον ευαίσθητο πνευματικό μου κόσμο.stavlos…..περιμένω μεγαλύτερο σεβασμό σε καλλιτέχνες τέτοιου βεληνεκούς….αντι να ασχολείστε με πραγματικά μεγάλα ονόματα της λογοτεχνίας όπως ο κύριος Τέλης ασχολείστε με τον κάθε Αρανίτη……αισχροί και οι δυο…..georges mora

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: