Καλλιτεχνικό κουτσομπολιό..η συνέχεια

Για να το πιάσω από εκεί που το άφησε ο εντιμότατος stavlos#1

Το Παρίσι στα χρόνια του μεσοπολέμου (the twilight years – Paris in the 1930’s) εκτός από τίτλος βιβλίου του καλλιτεχνο-ιστορικό-κουτσομπολίστικου συγγραφέα W.Wiser είναι και μια θαυμάσια ιστορική εποχή για – καλόβουλη πάντα – κοινωνική κριτική. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία δεν μαζεύτηκαν σε μία πόλη – για να μην πω σε μία γειτονιά – τόσοι πολλοί καλλιτέχνες, διανοούμενοι και κοσμικοί όσοι στο Παρίσι της δεκαετίας του 1930. Σκέτος πανζουρλισμός. Ο Πικάσο προσπαθούσε να κρυφτεί από τον Μοντιλιάνι που τον κυνηγούσε με ένα τριαντάφυλλο. Ο Μπρετόν (κατά την προσφιλή τακτική του) συνέτασσε μανιφέστα στην πλας Βαντόμ, ενώ ο Τζόυς τσακωνόταν με τον Χέμινγουευ για το ποιός θα φιλήσει πρώτος σταυρωτά την Σίλβια Μπίτς. Ο Χένρυ Μίλλερ κατουρούσε ολημερίς στα παριζιάνικα δημόσια ουρητήρια και η κόρη του Τζόυς, εκτός από τρελή που ήταν, είχε δαγκώσει τη λαμαρίνα με τον Μπέκετ, ενώ ο πολύς Γιούνγκ δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για την περίπτωσή της. Μέσα σ’όλα αυτά ο Ναμπόκοφ έψαχνε δανεικά από φίλους και γνωστούς για να επιβιώσει και η Κοκό Σανελ μαλλιοτραβιόταν με την Έλσα Σκιαπαρέλι για το ποιά θα ράψει την Ουόλις Σίμπσον, παρ’ότι είναι γνωστό τοις πάσι ότι η Σανέλ έκανε μόδα το μαύρο και έφτιαχνε τα πιο όμορφα ταγεράκια. Η Γερτρούδη Στάιν κολάκευε τους προστατευόμενούς της και η Άναις Νιν πηδιόταν ασύστολα με τον μονίμως πεινασμένο Μίλλερ. Και στο τέλος της κουραστικής τους μέρας όλοι άραζαν στο Μουλεν Ρουζ ή το Φολί Μπερζέρ απολαμβάνοντας την σοκολατένια Ζοζεφίν Μπέικερ να «ξαλαφρώνει» απ’τόν ρουχισμό της…

Αυτή η πολύβουη εικόνα συνθέτει τα παρασκήνια του μποέμικου Παρισιού. Τα σκάνδαλα και οι ερεθιστικές λεπτομέρειες ταλαντούχων επωνύμων υπό το πρίσμα της σκανδαλοθηρικής τάσης της εποχής. Μέσα στο παροξυσμό της «ιστορικης ακρίβειας» κάπου χάσαμε τα αριστουργήματα…

Βέβαια οι εκδοτικοί κύκλοι φέρονται έτοιμοι να ρίξουν άπλετο φως στην κρυφή ζωή των ιερών τεράτων της τέχνης, ενώ οι κριτικοί έτοιμοι να παινέψουν την φιλομάθεια των ερευνητών και την τεράστια προσφορά τους στην παρά-ιστορία της τέχνης – κλάδος που σημειώνει ραγδαία άνοδο τις τελευταίες δεκαετίες . Να είστε σίγουροι πως το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο.

Advertisements

~ από stavlos στο Απρίλιος 6, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: