ART IS A GUARANTY OF SANITY

bourgeois3.jpg 

Rouge est la couleur du sang/ Rouge est la couleur de la douleur/ Rouge est la couleur de la violence/ Rouge est la couleur du danger/ Rouge est la couleur de la honte/ Rouge est la couleur de la jalousie/ Rouge est la couleur des reproches/ Rouge est la couleur des ressentiments 

Κάθε σπίτι κελί. Έκθεση που λειτουργεί με εμμονές. 

Από πάντα η Louise Bourgeois έκανε λίστες, απαριθμούσε και κατέγραφε λέξεις και φράσεις με μανία. Centre dArt Pompidou, Paris, πάνω πάνω πάνω όροφος. Η πρώτη εντύπωση από την έκθεση, πρώτη εντύπωση από κάθε έκθεση μοντέρνας τέχνης. Η μοντέρνα τέχνη μπορεί εύκολα να προκαλέσει έκπληξη και στην χείριστη περίπτωση οργή, εκπέμποντας σε ορισμένους υποτίμηση της [στοιχειώδους] νοημοσύνης τους. δημιουργεί πραγματικά μια ισχυρή καχυποψία απέναντι στον καλλιτέχνη και στους σκοπούς της τέχνης του καθαυτούς. Μπροστά στους πίνακες. Καμία καθαρή μορφή, τίποτα ξεκάθαρο και αυτονόητο. Σπείρες, γραμμές, σπίτια, γυναίκες που θύμιζαν σημειώσεις. άπειρες τέτοιες σημειώσεις και τόσες τόσες λέξεις κυρίως πάνω στην υποδούλωση της καλλιτέχνιδας στην νόρμα της οικογενειακής ζωής.. 

louisebourgeois-seven.jpg                   

Sculpture. Περισσότερο totem. Εμμονή με το φαλλό. Πρέπει πάντα να διαβάζεις. Σε μια εποχή που ο φεμινισμός στην τέχνη είναι πια banal, τα γλυπτά της Bourgeois μπορούν ακόμη να σαστίσουν με το θάρρος της ιδιαίτερα αν την τοποθετήσουμε στο πραγματικό της χρονικό πλαίσιο. Μου άρεσε ο τρόπος που κουβαλά τα παιδιά της στη μέση της στα γλυπτά της, κάθε πτυχή της οικογενειακής της ζωής εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε έργο της ως λάθος και ως βάρος αβάσταχτο..Απ’ τα πρώτα γλυπτά ήταν «Η Καταστροφή του πατέρα». Ο φόβος είναι απ τα πιο τρομακτικά και αξιοθαύμαστα αποτελέσματα ενός γλύπτου.. η καταστροφή του πατερά της

αναδύεται από ένα καννιβαλιστικό γεύμα υπενθυμίζοντας ότι η πιο επίπονη σεξουαλική συνειδητοποίηση γίνεται μέσα στην οικογένεια. Ο θάνατος της πατρικής φιγούρας ως εσωτερικός θάνατος κάθε τι δεδομένου.

Χειρουργικά εργαλεία, Χέρια. Jai besoin de ta main [έχω ανάγκη το χέρι σου].. ένα δωμάτιο μονό με κόκκινα χέρια…ακόμη και στους πίνακες που τελικά το ένα χέρι βρίσκει το άλλο δεν είναι ακριβώς άγγιγμα.  

bourgeois.jpg      bourgeois2.jpg            

Γυναίκα. Γυναίκα σπίτι [Femmes Maisons]. Γυναίκα εγκλωβισμένη σε ένα σπίτι, σε ένα γάμο, σε μια οικογένεια. Πόσο μάλλον γυναίκα-καλλίτεχνις εγκλωβισμένη σε ένα σπίτι, σε ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο στο όποιο εκ των πραγμάτων δεν χωράει, ούτε η ίδια ούτε οι φαντασία της που καθιστά από πριν αυτήν την πραγματικότητα παράλογη και ίσως τετριμμένη.. και όμως κάπου κρυμμένα έγραφε: My life begun when I met Robert[ο άντρας της]. Και συνειδητοποιείς ότι η θυσία τελικά έγινε σε κάποιο βωμό. 

Έγκυος γυναίκα. συνήθως το παιδί ξεχύνεται από τα σπλάχνα της ή φαίνεται καλυμμένο με τούλι, πέφτει αλλά πάντα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της. Σχεδόν σε κανένα γλυπτό δεν βλέπεις το βρέφος αποκομμένο από την μητέρα του, η απάρνηση της οικογενειακής ζωής δεν στερεί από την τέχνη της Bourgeois την αναφορά και την προσκόλληση στα παιδιά της.  

louiseb330.jpg                

Τα κελιά της. Μετέτρεπε κάθε δωμάτιο σε κελί. Η συζυγική κρεβατοκάμαρα με μονό ελαφρυντικό της ένα je taime για μαξιλάρι. Σε καθετί η LB βλέπει μια φυλακή, είτε όμορφη είτε άσχημη. Και η ανελευθερία αυτή ήταν ίσως αυτή που γέννησε την τέχνη της.  Το κόκκινο είναι παντού και θυμίζει κυρίως αίμα, παντού αίμα. Rouge est la couleur du sang.

 

cells.jpg   _42408518_louise_spider416.jpg         

 

 

 

Η ανάρτηση αυτή είναι μια ευγενική προσφορά της φίλης Alice in Wonderland που με θαυμάσιο τρόπο μας εισάγει στα βασικά μοτίβα του έργου της Louise Bourgeois (και ουδεμία σχέση έχει με τη λογοτεχνία…λυπόμαστε ειλικρινά).     

 

Advertisements

~ από stavlos στο Απρίλιος 2, 2008.

4 Σχόλια to “ART IS A GUARANTY OF SANITY”

  1. ρε αν δεν είχατε και μενα να σας κάνει κάνα comment θα πηγαίνατε άπατοι…αλλά επειδή είμαι ψυχαναγκαστικός θα συνεχίσω να σας σχολιάζω.νομίζω πως πρέπει να παω για ψυχανάλυση.και δεν ο κάνω επειδή είναι της μόδας αλλα επειδή νομίζω ότι οδεύω με μαθηματική ακρίβεια στην τρέλλα!!!!!διάβασα τον δρόμο με τις φάμπρικες του σταινμπεκ και το βρήκα μέτριο.εσείς τι λέτε επ’αυτού;

  2. Άσε τους κακομοίρηδες τους ψυχαναλυτές στην ησυχία τους ρε, τι σου φταίξαν οι άνθρωποι; Και μην νομίζεις ότι αμφισβητούμε την προσφορά σου στην λογοτεχνική θεωρία. ‘Οσο για τον «Δρόμο με τις φάμπρικες», η πλαστική δύναμη των χαρακτήρων του Στάινμπεκ είναι όπως πάντα τρομαχτική και ο απλός και ρεαλιστικός λόγος του είναι νομίζω μοναδικός. Αλλά έπεσες κατευθείαν στα σκληρά ρε παιδάκι μου, σου προτίνω ν΄αρχίσεις με κάτι πιο βατό. Για δοκίμασε τον Πίτερ Παν και την Τίνκιμπελ καλύτερα και αν δυσκολευτείς υπάρχει και το επικό μελόδραμα Συλβέστερ εναντίον Τουίτυ.Κάνε μια προσπάθεια.

  3. υπέροχη ανάρτηση για την καλλιτέχνιδα που μόλις γνώρισα!
    και φυσικα δεν μπορώ να μην αναφέρω οτι «πεθαινω» με τα σχόλια του φιλου georges mora!!! και μετά με τις απαντήσεις σας!!!

  4. Ο άνθρωπος (george mora) είναι σκέτη έμπνευση αλλά μην τον κολακεύεις και πολύ γιατί όπως βλέπεις δεν μαζεύεται! Χαρήκαμε που…σε διαβάσαμε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: