Σίδνεϊ ή «η λογοτεχνία είναι ατελείωτη, η ζωή μικρή»

sidney.gifΕκεί που είχα αρχίσει να απελπίζομαι, μιάμιση ώρα μέσα στο χάος των βιβλίων, ξέροντας πως έπρεπε επιτέλους να κάνω την διαλογή, ποια θα κρατήσω δηλαδή και ποια θα αφήσω για κάποια άλλη επίθεση σε βιβλιοπωλείο, πήρε το μάτι μου το βιβλίο του Πίτερ Κάρεϊ «Σίδνεϊ» να διατίθεται σε εξευτελιστική – ευτυχώς για το ήδη ρημαγμένο πορτοφόλι μου – τιμή. Ομολογώ ότι μόλις τον τελευταίο καιρό πήρα πρέφα τον κάτοχο δύο Booker, διαβάζοντας σκόρπιες κριτικές, και ασυνείδητα τον είχα κατατάξει στην νοητή κατηγορία «στα υπόψιν».

Δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς με έσπρωξε (πέραν του προφανούς οικονομικού κάλλους) να γνωρίσω έναν συγγραφέα επιλέγοντας εντελώς τυχαία κάποιο έργο του. Υποψιάζομαι την ανεξήγητη γοητεία που ασκούσαν πάντα πάνω μου τα μυθιστορήματα που κινούνται μέσα στο υπέροχο αστικό χάος ή που έχουν την ίδια την πόλη ως πρωταγωνιστή. Ως εδώ καλά.

Άνοιξα τον Πίτερ Κάρεϊ και προσπάθησα βυθιστώ στους δρόμους, τα στοιχεία (ή στοιχειά), την ιστορία, την ζωή του μεταολυμπιακού Σίδνεϊ. Αποτυχία πλήρης και δεν λέω τίποτα. Ντοπάρισμα με δυο ποτήρια Haig χωρίς πάγο και το παλεύω για δεύτερη φορά – κοινώς κεφάλαιο δεύτερο. Βρε τίποτα σου λέω! Να έχει φρακάρει και να μην προχωράει το μπάσταρδο. Ε, από κει και πέρα έβαλα μπρος τον αυτόματο και το τελείωσα το βιβλίο, χωρίς να προσέχω όμως που πατάω. Από κάποιο σημείο και έπειτα παραδέχομαι ότι σε ζεσταίνει κάπως αλλά μάλλον αυτό οφείλεται στις ικανότητες του συγγραφέα παρά στο ίδιο το έργο.

Αυτό που ανακάλυψα τελικά, είναι πως δεν θα μπορούσα ποτέ να έχω το ίδιο αποτέλεσμα στoυς μακρινούς και αφιλόξενους για μένα αντίποδες, με αυτό που έχω με τις οικείες ευρωπαϊκές πόλεις τις οποίες είτε έχω επισκεφθεί, είτε, τέλος πάντων, έχω μια ιδέα για την ατμόσφαιρα και το πολιτιστικό-κοινωνικό είναι τους. Πράγμα που πιθανόν να συμβαίνει και σε πολλούς Ευρωπαίους. Όσον αφορά το Σίδνεϊ, όμως, την Αυστραλία, τους κατοίκους της, τους Αβορίγινες και τα καγκουρά το μόνο που μπορώ να ανακαλέσω στον εγκέφαλό μου είναι ένας σχηματικός σχεδιασμός στον άτλαντα του δημοτικού και η εικόνα του κτηρίου της όπερας (και φαντάσου ότι θεωρούσα τον εαυτό μου αρκετά πληροφορημένο σε θέματα γεωγραφίας). Λαϊκιστί, η πόλη αυτή είναι κάτι πολύ ξένο, μακρινό και άγνωστο για να ταυτιστώ ή έστω να κατανοήσω τις ιδιαίτερότητες της ταυτότητάς της.

Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το υπέρ το δέον περιγραφικό ύφος του Κάρεϊ και την πληθωριστική αφθονία του λόγου του σε ιστορικές και ημερολογιακές αναφορές, με ξένισαν ιδιαίτερα. Σε σημείο να φοβάμαι πως αυτή η πραγματικά τρομαχτική εμπειρία οδηγεί αναπόφευκτα σε διακοπή της σχέσης μας. Πάει, τελείωσε, θα ζητήσω διαζύγιο. Κι όμως, πιστεύω πως το έργο του ίσως να έχει και λιγότερο ατυχείς στιγμές. Όμως ο όγκος της λογοτεχνικής παραγωγής είναι άπειρος, ατελείωτος, απροσμέτρητος, ανυπολόγιστος και άλλα παρεμφερή επίθετα με το στερητικό «α». Μα ο χρόνος που μπορεί κανείς να διαθέσει για τη μελέτη κάθε συγγραφέα πεπερασμένος, όπως κάθε τι ανθρώπινο. Λίγα έργα μόνο αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία, ένα στρίμωγμα μέσα στον πολύτιμο χρόνο ανάγνωσης που έχει ο καθένας. Όσον αφορά εμένα όμως, πολύ φοβάμαι πως ο κύριος Κάρεϊ δεν πρόκειται να ενταχθεί σ’ αυτήν την ολιγομελή πρωσωπική πλειάδα.

*Η φράση «Η λογοτεχνεία είναι ατελείωτη, η ζωή μικρή» ανήκει στον Μίλαν Κούντερα.

Advertisements

~ από stavlos στο Μαρτίου 31, 2008.

4 Σχόλια to “Σίδνεϊ ή «η λογοτεχνία είναι ατελείωτη, η ζωή μικρή»”

  1. “Η λογοτεχνία είναι ατελείωτη, η ζωή μικρή”
    Αυτή η φράση μου προκαλεί τρόμο.Σκέψου ότι έχω στη βιβλιοθήκη μου κάπου 4000 βιβλία αδιάβαστα (αλήθεια πού βρίσκω το χρόνο να μη διαβάζω τόσα πολλά βιβλία;)ενώ διαβάζω κάπου 100 βιβλία το χρόνο .Δηλ. θα χρειαστώ 40 χρόνια να διαβάσω τα βιβλία αυτά .Αν συνυπολογίσω ότι συνεχίζω κι αγοράζω βιβλία όπως και το ότι ξαναδιαβάζω βιβλία που μου άρεσαν, καταλαβαίνει κανείς ότι μία ζωή δεν είναι αρκετή.
    Όμως είμαι αισιόδοξος αφού ανέκαθεν ονειρευόμουν τον Παράδεισο σαν ένα είδος βιβλιοθήκης…

  2. Και τελικά μακάρι να υπήρχε (παράδεισος)…μια ζωή δεν είναι αρκετή για τίποτε…4000 βιβλία..το νούμερο με ζάλισε…βιβλιολαγνεία μυρίζομαι…μ’αρέσει αυτό!

  3. βρε καραγκιόζη πήγες και αγόρασες βιβλίο με τίτλο σίδνευ που αναφέρεται στην μεταολυμπιακή περίοδο και περιμένεις να είναι καλό;;;τι να πω ρε παιδί μου….υ.σ: παρατηρώ ναυτίλε ότι πιο πολύ ώρα σπαταλάς να ασχολείσαι με αυτούς τους γελοίους παρά να διαβάσεις τα 8656047607434763769 βιβλία που έχεις στην βιβλιοθήκη σου.οπότε μην παραπονιέσαι ότι η ζωή είναι μικρή.και σιγά τον παράδεισο που ονειρεύεστε ρε inteligencia του διαδικτύου!με βιβλία;; georges mora ο ακαλλιέργιτος

  4. Λοιπόν, μετα-χίπη παπαρολόγε αριστεριστή, παρία της μετα-μοντέρνας εποχής τράβα πιες καμιά μπύρα με τον γιαννάκη κι άσε μας στην κουλτουροπληξία μας! Φιλάκια στο Ρέθυμνο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: