Μας γέρασαν προώρως(;), Γιώργο ,το κατάλαβες;

ellroy.jpg«Γράφω για να σοκάρω, να τρομάξω, να αηδιάσω, να τρομοκρατήσω, κάτι που προηγείται της διασκέδασης του κοινού μου.«Η Αμερική είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πολιτισμού στον κόσμο. Οι Ευρωπαίοι το αναγνωρίζουν αυτό και αντιμετωπίζουν την Αμερική ως έναν παράδοξο, νέο και πολύ άγριο τόπο, ντρέπονται για την αγάπη τους, αν και είναι πολύ γοητευμένοι από αυτήν. Έχουν μια πολύ διφορούμενη σχέση με την κουλτούρα μας.» Αδιάφοροι, βέβαια, οι συγγραφικοί στόχοι του Τζέιμς Ελρόι (αν και θεωρώ το είδος guilty pleasure κατά κάποιον τρόπο, ο συγκεκριμένος συγγραφέας ποτέ δεν με ενθουσίαζε). Θα σταθώ, ωστόσο, σε δύο σημεία: Πρώτον, στη συνέχεια των λεγομένων του. Δεύτερον, στο γεγονός ότι το είδος αυτό, το αστυνομικό μυθιστόρημα, που άνθησε ιδιαίτερα στην Αμερική, προκαλεί σ’ εμένα, αλλά και άλλους με τους οποίους το έχω συζητήσει τα προαναφερθέντα αισθήματα.

Έτσι συμπεραίνω αυτό που από καιρό υποψιαζόμουν, πως αυτή η επιδεικτική και συχνά υποκριτική προσκόληση των Ευρωπαίων προς το «κλασσικό» στην λογοτεχνία (ακόμη και αν πρόκειται για το αστυνομικό είδος ακούγεται πολύ πιο αποδεκτό εαν μιλάμε για έναν κλασσικό πλέον συγγραφέα) και γενικά στην τέχνη, αποδεικνύει ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι πνευματικά υπερήλικη. Δεν εννοώ ότι δεν υπάρχει και στη Ευρώπη η τάση, ή η προσπάθεια, ή η ανάγκη για διαρκώς καινοτόμες μορφές, αλλά μοιάζει, η αιώνες συσσωρευμένη γραμματεία στη συλλογική συνείδηση των Ευρωπαίων, να περιορίζει τα έργα τους σε μια διαρκή συνομιλία με το παρελθόν. Με μια κρυφή συμπάθεια, κατά καιρούς για την νεανικότητα που παρουσιάζει, συγκριτικά έστω, το αμερικάνικο πνεύμα, επιμένουν να αντιμετωπίζουν την καλλιτεχνική και λογοτεχνική δημιουργία, όχι απαραίτητα παραδοσιακά ή συμβατικά, αλλά διατηρώντας την έννοια της «κλασσικότητας» με την οποία γαλουχήθηκαν ακόμα και μεσα στο καινοτόμο. Υπάρχουν φυσικά από φωτεινές εώς υπέρλαμπρες εξαιρέσεις, αλλά η γενική μου εντύπωση είναι ότι η Ευρώπη είναι μια ήπειρος που έχει αρχίσει να σταφιδιάζει πνευματικά.

O τίτλος της ανάρτησης αποτελεί στίχο του Μ. Αναγνωστάκη και η σχέση του με το περιεχόμενο της ανάρτησης είναι χαλαρή. Αυτόν,δηλαδή, τον Γιώργο δεν θα τον βρείτε. (Προς θεού, δεν πρόκειται για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γνωστότερο ως «Γιωργάκης»)

Advertisements

~ από stavlos στο Μαρτίου 28, 2008.

4 Σχόλια to “Μας γέρασαν προώρως(;), Γιώργο ,το κατάλαβες;”

  1. εγω πάντως (πείτε με πουριτανό;)συμφωνώ με την χρησιμοποίηση των κλασσικών διηγημάτων σαν μαγιά για την ίδρυση νέων συγγραφικών ειδών.γιατί αλλιώς θα γίνουμε όλοι μεταμοντέρνοι τυπάδες με all star (κάτι που είναι οι κύριοι του stavlos για όσους δεν το γνωρίζουν) που θα πηγαίνουμε στο booze cooperativa, θα πίνουμε το ποτάκι μας και θα θεωρούμε τον ντοστογιέφσκι, την πολιτική και την country ασχολίες για παπούδες.θα διαβάζουμε free και θα συγκινούμαστε με τα άρθρα τις athens voice.by the way κάντε μια κριτική σε αυτού του είδους τους βλάκες που μολύνουν την ατμόσφαιρα με την παρουσία τους και σε πρήζουν με ερωτησείς:φίλε είσαι skate η grafitti(το έπιασες έτσι;)και θα ξεφύγω ακόμα περισσότερο….ως πότε όλα αυτα τα μεταμοντέρνα τυπάκια θα ζουν στον ναρκισσισμό και τον κωλοατομικισμό τους;for example,πας σε ένα bar που παίζει όλες τις γνωστές αηδίες(placebo, pulp, radiohead) και πας να ανοίξεις κουβέντα.ο ψαγμένος alternative τυπάς θα παίζει με το τσουλούφι που θα έχει σε κάποια μεριά του κεφαλιού του και μόλις πας να πείς κάτι λίγο πιο φυσιολογικό και οχι τόσο cool(όπως ότι πήγες εχτές σε μια πορεία) θα σε κοιτάξει με μπλαζέ βλέμμα και θα σου πεί:πω πω ρε φίλε δεν βαριέσαι να ασχολείσαι με αυτά;αφού όλα είναι σκατά!μετά θα σε πούν κομματόσκυλο κτλ κτλ.με λίγα λόγια αυτοί οι τύποι είναι καγκούρια με διαφορετικά όμως ρούχα.στο μυαλό ξέρουν διαφορετικά πράγματα απτον κάγκουρα αλλά έχουν ίδιο τρόπο σκέψης, δηλώνουν αναρχικοί γιατι είναι η εύκολη λύση και γενικά κάθονται σπίτι και τα αρνούνται όλα(και στην χειρότερη γίνονται emo).georges mora

  2. George έδωσες πάλι τη γραμμή…αν και αυτά τα μεταμοντέρνα έχουν τη γοητεία τους. Εγω προσωπικά πάω booze μπας και πετύχω το Βέλτσο να γελάσω λιγάκι…Ουτως ή άλλως ξέρεις, οι πορείες είναι το χόμπυ μου.

  3. σταύλε πολύ γουστάρω τα θέματα σου. απίσης χαιρετώ την κριτική που είναι πλέον ωραία γκόμενα… ας προσέξουμε γενικότερα το πνευματικό σταφίδιασμα…

  4. Τα καημένα τα νιάτα τι γρήγορα που περνούν, Μarkos! Πάντως, μπορούμε πάντα να περιμένουμε, να αναζητούμε και να προσέχουμε (ευτυχώς το παρόν ιστολόγιο είναι εξ’ ιδιοσυγκρασίας αισόδοξο). Απ’ την άλλη, ίσως ένας πνευματικός θάνατος είναι προαπαιτούμενος για μια αναγέννηση, ποιος ξέρει; Η Κριτική σου στέλνει φιλάκια…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: