Κυρία, τί να διαβάσω;

teacher.jpgΤο σχολείο σκοτώνει τη λογοτεχνία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ο γάμος σκοτώνει το σεξ.

Όταν η πατρίδα σου είναι μια χώρα όπου για την κοινωνία της η καλλιτεχνική αξία ξεκινά απ’την καταξίωση και πριν από αυτήν ο καλλιτέχνης είναι ένας παρασιτικός γραφικός τύπος που παίρνει πολλά ναρκωτικά και η απήχησή του περιορίζεται σε παρέες μετα-χίπηδων τι μπορείς να περιμένεις από το εκπαιδευτικό σύστημα που ανδρώνει αυτούς τους κοινωνούς; Με την καταξίωση, βέβαια, η εικόνα αντιστρέφεται. Ο καλλιτέχνης αντιμετωπίζεται, λίγο ως πολύ, σαν θεότητα και γίνεται φυσικά ισόβιος συλλέκτης βραβείων και διθυράμβων.Γενικά, είναι έγκλημα να μην σε εξιτάρει ο «ελληνικός ήλιος» του Ελύτη ή να βαριέσαι αφόρητα την ιδιότυπη γλώσσα του Παπαδιαμάντη. Θεωρείσαι αμόρφωτος αν δεν έχει διαβάσει τον «Τελευταίο Σταθμό» ενώ σίγουρα δεν έχεις καμία τύχη αν δεν σε συνεπαίρνει η «Ζωή εν τάφω» ή η «Αιολική γη».

 

Εν τέλει μπορεί και να είσαι αμόρφωτος αλλά το θέμα είναι μάλλον ποιός φταίει για αυτό. Πόσο μπορεί κανείς να σου μεταδώσει την αγάπη για την λογοτεχνία με το να προσπαθεί να σου καρφώσει στον εγκέφαλο τι είναι η μετωνυμία-υπαλλαγή; Ή πόση εκτίμηση μπορεί να τρέφεις για την ποίηση όταν σου διδάσκουν τον «Μοτοσικλετιστή» ( και τα μυαλά στα κάγκελα) δήθεν για να προσεγγίσουν τα νέα παιδιά ( πραγματικά δεν βρίσκω άλλο λόγο); Η λογοτεχνία είναι τέχνη ερωτική. Δημιουργεί σχέση εξάρτησης. Δεν είναι μελέτη πέντε ποιημάτων και δύο πεζών και πάντως σίγουρα δεν είναι απομνημόνευση άπειρων τεχνικών όρων. Απαιτεί από σένα παρισσότερο να αισθανθείς παρά να διαβάσεις και δεν ζητά προαπαιτούμενα. Δεν θυμάμαι να έτυχε σε κανέναν, για να διαβάσει ένα βιβλίο, να χρειάστηκε εξοικείωση με το «Εισαγωγή στη Λογοτεχνία 1» ή το «βασικοί κανόνες ανάγνωσης για αρχάριους». Ούτε μου ζήτησε κανένας συγγραφέας, για να μου αποκαλύψει τα «μυστικά» του έργου του διατριβή στη συμβολιστική δύναμη των εικόνων στην μετα-βικτωριανή λογοτεχνία.

 

Η κοινωνία που επιτρέπει στον εαυτό της την αισθητική εξέλιξη χωρίς τις επιπλοκές των δεινοσαύριων στεγανών της είναι εκείνη η κοινωνία που είναι εξοικειωμένη με την έντεχνη έκφραση. Που την έχει προσαρτήσει ως οργανικό κομμάτι της και απαραίτητο όχημα προόδου της. Αυτή η διαδικασία, αναμφισβήτητα βρίσκεται σε διαλεκτική σχέση με το εκπαιδευτικό σύστημα και την ποιότητα του περιεχομένου και κυρίως της μεθόδου εκμάθησης. Κατά τα άλλα: ζήτω η ελληνικιά γραμματικιά, ο αισθητικός σκοταδισμός και τα λογοτεχνικά βραβεία…

 

Υ.Γ. Για να μην νιώθεις ως βιβλιόφιλος με κακό κάρμα: Αν η καθηγήτριά σου πιστεύει πως ένα βιβλίο είναι καλό…δεν είναι απαραίτητα καλό. Η μαμάδες μας γενικά δεν έχουν καλό γούστο. Μην αγοράζεις ασυστόλως τα βραβευθέντα βιβλία.

Advertisements

~ από stavlos στο Μαρτίου 14, 2008.

2 Σχόλια to “Κυρία, τί να διαβάσω;”

  1. ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟ ΜΕΛΕΤΗΤΗ ΠΟΙΗΣΗΣ Ι
    Αν πραγματικά βρήκες είκοσι λάμδα στο ποίημα
    με προβληματίζεις ,
    αν πραγματικά βρήκες είκοσι δέλτα
    με προβληματίζεις πολύ σοβαρά.

    ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟ ΜΕΛΕΤΗΤΗ ΠΟΙΗΣΗΣ ΙΙ
    Αλήθεια , πώς εξηγείς την απότομη μείωση των χειλοφώνων
    στο δέκατο τρίτο στίχο ;

    (Κ. Μόντης)

  2. Απλά θεός…..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: